Zorgethica met een vrouwenhart

in Lobby by

Lotte Kars is afgestudeerd zorgethica, arts in spe en bestuurslid van DWARS, de jongerenorganisatie van GroenLinks. Onder een ‘reterechts’ beleid van Rutte dendert de neoliberale trein ook in de zorg door. En dat is zorgelijk.

Door: Douwe Truijens
Fotografie: Marius Hille Ris Lambers

Stay Right!

5x Bernie voor maar € 34,95
Klik HIER voor een abonnement of
bel  
0900 – 226 52 63

Jong Talent Lotte Kars

Leeftijd 22 jaar | Studeerde geneeskunde en zorgethiek | Is bestuurslid van dwars |  Vindt dat de medische wereld wel een vleugje feminisme kan gebruiken

Met een bachelor geneeskunde en een master zorgethiek staat de kwestie gezondheidszorg hoog op de agenda bij Lotte Kars (22). Als doktersassistent ziet ze de werkdruk op zorgverleners groeien door een hyperfocus op productie. Vanuit de zorgethiek beschouwt ze aan de andere kant wat voor invloed die marktwerking heeft op het zorgstelsel en op mensen die ziek zijn. De studiebanken waren weliswaar goed voor de discussie, maar ze brachten haar niet genoeg actie. ‘Ik dacht op een gegeven moment: het is allemaal leuk en aardig om hierover te praten, maar daar wil ik dan ook wel echt iets mee doen. En toen ben ik bij DWARS gegaan.’

Het voortschrijdende marktdenken in de zorg is voor Kars ronduit alarmerend. De almaar toenemende werkdruk op zorgverleners nog daargelaten, ziet ze de patiënt steeds verder verdwalen in een uitdijend zorglabyrint. ‘Mensen komen bij mij aan de balie om te vragen of iets vergoed wordt, en dan moet ik ze doorverwijzen naar de zorgverzekeraar en die verwijst dan weer door naar het ziekenhuis – en die weten het dan ook niet.’ En wat valt er uiteindelijk nou helemaal te kiezen in de zorg? Je bent ‘vrij’ om zelf te kiezen tussen allemaal even onzekere opties, terwijl het over je gezondheid gaat. ‘Je krijgt dan ook dat patiënten verantwoordelijk worden voor hun eigen keuzes, dus als het fout gaat krijgen zij het gevoel dat het hun schuld is.’

Als arts in spe kijkt de jonge ethica niet alleen maar naar de strikt politieke kant van het zorgverhaal. Ook binnen de geneeskunde valt nog genoeg te verbeteren – ja, zelfs te emanciperen. Zo werden hart- en vaatziekten tot voor kort beschouwd als een typische mannenziekte, met als gevolg dat een hartinfarct bij vrouwen nog steeds veel vaker fataal is dan bij mannen. Doordat wetenschappelijk onderzoek zich vooral op mannen tussen de 18 en 65 richt, blijft de kennis van het vrouwenhart nog altijd ver achter. Vanwaar die hang naar mannen-anatomie? ‘Minder hormonen, dus heldere onderzoeksresultaten.’ Het medisch anders werkende vrouwenhart schreeuwt wat Kars betreft juist om méér onderzoek, want die hormonen zijn er nou eenmaal – of de wetenschap dat nou wil of niet. ‘Er zijn zoveel richtlijnen in de zorg, dan kan er nog wel een richtlijn bij over vrouwen die een hartaanval krijgen.’ Ook de medische wereld kan dus nog een vleugje feminisme gebruiken, al is dat in de eerste plaats een praktische vorm van ethiek: ‘In wezen laat je nu de helft van de bevolking een hartaanval krijgen.’

‘Je moet daar zijn om je idealen te bereiken, maar ik denk dat er veel mensen zitten omdat ze er nou eenmaal zitten.’

Met een been in de praktijk en een ander been – goed, een grote teen dan – in de politiek, liggen de mogelijkheden om deze doelen na te streven ogenschijnlijk voor het oprapen. Maar hoewel Kars zich ten doel stelt om met name jongeren te betrekken bij het politieke debat, weet ze niet of ze zelf nou zo gelukkig zou zijn in de Haagse politiek. ‘Je moet daar zijn om je idealen te bereiken, maar ik denk dat er veel mensen zitten omdat ze er nou eenmaal zitten.’ En omgekeerd hoef je ook niet per se volksvertegenwoordiger te zijn om je idealen te bereiken. ‘Het kan dus altijd nog anders. Ik merk hier bij DWARS dat besturen mij wel erg ligt.’

Laatste van Lobby

0 0,00
Go to Top