Tanya-Hoogwerf-VNL-Leefbaar-Rotterdam

‘Problemen in Nederland komen naar buiten in Rotterdam’

in Actueel/Lobby by

Ze is een van de meest herkenbare gezichten van de gemeenteraadsfractie Leefbaar Rotterdam. Tanya Hoogwerf is uitgesproken en gaat schuwt ook de meest gevoelige punten niet. Anders dan PVV op landelijk niveau slaagt haar rechtse partij er wel in om bestuurszetels te veroveren. ‘Hoofddoel moet zijn om te regeren. Daarvoor moet je compromissen sluiten.’

Een carrière aan het Binnenhof zit er voorlopig nog niet in voor Tanya Hoogwerf (1975). Dit jaar stond het gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam (LR) op de kieslijst voor VNL. De nieuwe politieke partij haalde echter op 60.000 stemmen na niet de toegangseis voor het nationale parlement. ‘Natuurlijk vind ik dat jammer: het rechts-liberale programma sprak me bijzonder aan. Sommige zaken kun je niet op lokaal niveau aanpakken, die moet je landelijk regelen. Daarvoor was ik graag de Kamer ingegaan,’ liet Hoogwerf deze zomer weten. Ondanks het verlies klinkt de politica enthousiast. ‘Ik ben niet teleurgesteld,’ oordeelt ze. ‘Er is hier nog genoeg te doen: problemen in Nederland komen meestal naar buiten in Rotterdam.’
Hoogwerf richt zich namens LR vooral op integratievraagstukken in de havenstad. We spreken haar enkele weken na de rellen die ontstonden bij de weigering van de Turkse minister van Familiezaken om aanhangers in Rotterdam toe te spreken. ‘De conflicten waar wij nu mee kampen, worden deels veroorzaakt door de politiek van pappen en nathouden,’ stelt ze. Volgens Hoogwerf zijn er in het land en in de stad ‘minisamenlevingen ontstaan’ van mensen die zich op geen enkele manier met Nederland verbonden voelen.

Gebrandmerkt

Hoogwerf trad drie jaar geleden aan bij LR. Haar succes binnen de partij en vooral ook de grote aandacht in de media voor haar rol als politicus, heeft ze naar eigen zeggen te dranken aan haar voortvarende houding. ‘Ik bedrijf politiek met hart, ziel en overtuiging,’ zegt ze. ‘Dat gezegd blijf ik door mijn eerdere werkzaamheden een commercieel dier; ik weet ook hoe ik beleid moet verkopen. Aan medestanders en andere partijen, maar ook aan die mensen op wie wetgeving van toepassing is.’ De politica is dan ook niet alleen in haar werkkamer in het klassieke stadhuis van Rotterdam te vinden, maar vooral ook in de achtergebleven wijken van de havenstad.
Hoogwerf heeft in het bijzonder aandacht voor problemen in de islamitische gemeenschap. ‘We moeten ervoor zorgen dat haatpredikers hier geen toegang meer hebben, om zo te voorkomen dat jongeren met orthodox gedachtengoed in aanraking komen,’ aldus Hoogwerf. Slaagt Nederland daar niet in, dan gaan we volgens de politica ‘een nieuwe verzuiling in’.
De LR’er heeft in haar werk bijzonder aandacht voor ‘de ondergeschoven positie van veel allochtone vrouwen’. Hoogwerf: ‘Het is te zot voor woorden dat er vele duizenden vrouwen zijn die als tweederangsburger behandeld worden, die opgesloten zitten achter hun voordeur.’ Ze twijfelt er niet aan of zij de juiste persoon is om Turkse en Marokkaanse vrouwen, maar vooral ook hun conservatieve echtgenoten aan te spreken. ‘Waarom zou ik dat niet kunnen? Als ik een moslima zou zijn, werd ik als verrader gebrandmerkt.’
Ook straatintimidatie van vooral jongeren met een niet-Westerse achtergrond staat hoog op de agenda bij de politica. Onlangs becijferde de Erasmus Universiteit dat vier op de vijf vrouwen in Rotterdam zich ’s avonds niet veilig voelt op straat. ‘In vooral de Marokkaanse gemeenschap hangt een machocultuur,’ zegt ze. ‘Dat mocht je tot enkele jaren terug echter niet zeggen in de gemeenteraad.’

Coalitie

In grote tegenstelling tot andere rechtse nieuwkomers is Leefbaar Rotterdam wel in staat gebleken om tot samenwerking te komen in de politiek. De partij was vanaf 2002 de grootste partij in een vierjarige coalitie met VVD en CDA. Na twee termijnen in de oppositie is LR terug in een brede samenwerking met D66 en CDA.
Volgens Hoogwerf kunnen vooral de landelijke politici van PVV en Forum voor Democratie leren van de Rotterdamse aanpak. ‘Hoofddoel voor politieke partijen moet zijn om te regeren. Daarvoor moet je compromissen sluiten,’ zegt Hoogwerf. ‘Wij passen onze toon niet aan. Onoverbrugbare verschillen moet je laten.’
Toch heeft Hoogwerf ook kritiek op gevestigde partijen in de landelijke politiek die populistische nieuwkomers bij voorbaat uitsluiten. ‘De ontevredenheid in het land is niet alleen de verantwoordelijkheid van PVV omdat die partij toevallig 1,3 miljoen kiezers op de been weet te krijgen. Ik vind het buitengewoon ondemocratisch om Wilders zomaar weg te zetten.’ Volgens Hoogwerf komt die onwil van gevestigde partijen om met rechtse nieuwkomers samen te werken ook vanwege het imago van de populisten in eigen land en daarbuiten. ‘Beroepspolitici willen er niet mee geassocieerd worden. Ik vind dat een non-reden; je moet je als volksvertegenwoordiger vooral bezighouden met wat je voor je kiezers kunt bereiken.’