Huizenmarkt-omslag

Het resultaat van een ongezonde huizenmarkt

in Actueel/Plan B by

Een reguliere stadswoning koop je tegenwoordig voor de prijs van een klein paleis – en de koopsommen blijven stijgen. Hoe houd je als koper het hoofd koel in zo’n overspannen huizenmarkt?

Het is even na tienen op een zaterdagmorgen aan het begin van augustus. Niet minder dan vijftien jonge dertigers staan samengepakt in de ongezellig verlichte hal van een jarendertigwoning in Amsterdam-Oud-West. Allemaal zijn ze vastbesloten vandaag hun slag te slaan. De meesten zijn tweeverdieners en willen na hun studentenwoning of huurappartement nog niet naar de suburbs (Haarlem en omgeving en ’t Gooi, waar de vierkantemeterprijzen nog nét iets lager liggen) maar zoeken ‘iets voor zichzelf’ in de stad. Deze specifieke woning – € 279.000 k.k. voor 55 vierkante meter in een redelijke buurt – is een buitenkans, fluisteren de huizenzoekers. Dat extra kamertje is mooi meegenomen en kan misschien eens worden omgebouwd tot babyvertrek.

Er ontstaat reuring in de hal. De makelaar is gearriveerd. Met zijn armen in de lucht wurmt de makelaar zich door de menigte: ‘Mag ik even! Alstublieft!’ Bij de deur richt ik mij tot de huizenverkoper: ‘Ik ben…’ probeer ik mij voor te stellen. Hij kijkt verwonderd op: ‘Ja?’ Zou hij echt niet meer weten dat ik hem van de week een keer of tien bericht heb en twee keer gebeld? ‘Ik heb u…’ probeer ik het nog eens. Met een flinke zwaai gooit de makelaar de deur open: ‘Ik kom zo bij u!’

Het kopen van een huis is al lang niet meer wat het geweest is. Bij een historisch laag aanbod (en enorme vraag), rijzen de huizenprijzen (vooral in de Randstad) alweer de pan uit. Makelaars zoals die vanmorgen hoeven zichzelf in ieder geval niet te verkopen: als ik mijn handtekening niet onder een koopakte zet, dan wel een van de vele anderen huizenzoekers.

Race naar de bubbel
Er ging een golf van verlichting door de huizenmarkt toen halverwege 2016 (nota bene: dat is krap een jaar geleden) voor het tweede kwartaal op rij weer plussen genoteerd werden. Journalisten en vastgoedexperts waren het erover eens: stijgende Nederlandse woningprijzen zijn een teken van vertrouwen en daarmee een bevestiging dat het weer goed gaat met Nederland.

‘Landelijk wordt er in 2017 per vierkante meter afgelopen jaar zo’n 9 procent meer betaald dan een jaar geleden’

Inmiddels krabben diezelfde experts zich alweer achter de oren. Anders dan verwacht, blijft het aanbod aan koopwoningen achter: iets minder dan 100.000 mensen willen hun huis vandaag de dag verkopen. Ongeveer evenveel als in 2004, en veel te weinig om aan de vraag uit de markt te voldoen. Gevolg is een race naar de top. Landelijk wordt er in 2017 per vierkante meter afgelopen jaar zo’n 9 procent meer betaald dan een jaar geleden. In koploper Amsterdam is het prijskaartje in twaalf maanden met zo’n 21,4 procent verhoogd. Let wel: dat is een stijging van een slordige € 50.000 op een prijs van tweeënhalf ton.

Critici maken zich zorgen. Zij zeggen dat prijzen door de explosieve groei al lang niet meer in verhouding staan tot de reële waarde voor vastgoed. Nog maar enkele jaren uit de crisis dreigt er een vastgoedbubbel te ontstaan, zeggen zij. Als die klapt, gaat de huizenmarkt onderuit en zijn heel veel kopers (die veel te veel hebben neergelegd voor een woning) hun geld kwijt.

‘Als je interesse hebt, moet je rekening houden met een prijs van zo’n € 310.000’

Anderen verwerpen een dergelijk doemscenario. Wel zeggen zij dat er op zeer korte termijn begonnen moet worden met de aanleg van nieuwe woningen. Een paar honderdduizend als het kan, zo zeggen de vastgoedspecialisten. ‘Als dat niet gebeurt,’ liet Sven Heinen, voorzitter van de Makelaarsvereniging Amsterdam (MVA) enkele maanden terug optekenen in stadskrant Het Parool, ‘dan is er over een tijdje geen huis meer te koop in Amsterdam.’

Niet kopen?
Die cijfers zijn natuurlijk interessant – of liever gezegd: verontrustend. Maar in werkelijkheid hebben vooral jonge huizenzoekers daar geen boodschap aan. Zij zoeken op dít moment een woning. Werk, samenwonen, huwelijken en het krijgen van kinderen laten niet op zich wachten, zeggen zij. ‘Ik weet wel dat we misschien niet de mooiste woning vinden,’ zegt een van de aanwezigen tijdens de open dag in Oud-West. ‘En waarschijnlijk betalen mijn vriend en ik meer dan nodig,’ aldus de dertiger die zichtbaar nog maar enkele maanden heeft voor ze van een kind bevalt, ‘maar ja, wat moeten we anders? Niet kopen?’

Als de meeste jonge stellen het pand verlaten – er is eindeloos op balken geklopt, er zijn technische vragen gesteld en verbouwingsplannen doorgesproken (‘Wij denken erover deze muur weg te halen om zo meer ruimte te krijgen in de naastgelegen keuken’ – ‘Hahaha, o wat grappig; een dergelijk plan hadden wij ook!’) – komt de makelaar ook nog even naar mij toe: ‘Sorry hoor, het is zo druk!’ Ik glimlach verbeten. ‘Als je interesse hebt, moet je rekening houden met een prijs van zo’n € 310.000. Er zijn al verschillende biedingen binnengekomen,’ zegt hij. ‘Sorry?’ ‘Als u het niet koopt, dan wel een van de anderen, nietwaar?’

Laatste van Actueel

0 0,00
Go to Top