Jan-Willem-Bruggenwirth-reizen

Marathon op de Noordpool

in Cult/Travel by

Reclameman Jan-Willem Bruggenwirth is tegenwoordig partner van De Creatieve Directie, een bureau voor direct marketing. Eerder was hij director bij BrandLoyalty en directeur van Radio 538. Bernie sprak hem over zijn absolute droomreis.

‘Je hebt verschillende soorten droomreizen. Voor mij is een daarvan de North Pole Marathon. Je gaat dan naar Canada, vervolgens naar Alaska en van daaruit vlieg je met een Tupolev naar de Noordpool. Dat vliegtuig landt op het ijs en vervolgens ga je een marathon lopen bij min veertig. Ik zou dat wel heel graag eens willen doen. Op het ijs staat een aantal tenten die iedereen gedurende de nacht warm moet houden. ’s Ochtends kom je in speciale kleding naar buiten voor de marathon, maar gaat eerst een aantal jagers op pad om het parcours af te zetten. Het barst er van de ijsberen, dus die staan daar met hun grote jachtgeweren. Dat lijkt me een heel aparte gewaarwording.’

‘De marathon werkt iets anders dan gebruikelijk. Er is een rondje van vijf kilometer uitgezet en elke keer als je dat hebt gelopen, word je gecontroleerd op bevriezingsverschijnselen en of je weer door mag ja of nee. Je moet dus achtenhalf van die rondjes lopen en zo loop je dus uiteindelijk de volledige marathon. Als je het hebt over een droomreis, dan is dat wel iets dat ik nog een keer wil meemaken.’

‘Voor mij zijn droomvakanties reizen met spannende ontmoetingen en leuke verhalen. Zo’n safari in Tanzania, daar zijn al boeken over volgeschreven, maar het is vast leuk. Ik denk eerder aan de reizen die we hadden in de tijd dat ik nog directeur was bij 538. We waren toen sponsor van het Nederlands Elftal en kwamen soms op de meest vreemde plaatsen in oude Sovjet-republieken. We waren ooit in de hoofdstad van zo’n land en daar was één geasfalteerd plein, de rest van het land was een en al zandweg. Op terrassen moesten we worden bewaakt.
Toen we na de wedstrijd van het spelershotel naar ons hotel liepen – een afstand van vijfhonderd meter –
bleken er overal wilde honden te zitten. We zijn gaan schreeuwen en schoppen … reed er opeens zo’n Wolga’tje van de politie op ons af, dwars over die beesten heen! Ze vroegen zich af hoe we het in ons hoofd haalden om in het donker over straat te gaan. Ja, wisten wij veel?!’

‘En veel kleiner: elke keer als ik naar Londen ga, is dat een droomreis. Ik heb er gewoond en gewerkt, dus het voelt een beetje als thuiskomen. Ik ken er allemaal plekjes die de meeste Nederlanders niet kennen. Daar kom je geen toerist tegen, en dat is voor mij een minidroomreis. Dan ga ik naar King’s Road, een soort PC Hooftstraat met allemaal designers en unieke zaken. Als ik daar op zaterdagochtend ga zitten, komt de ene mooie auto na de andere voorbij. En vervolgens ga je naar de Chelsea Farmer Market, waar veertig houten huisjes staan met de mooiste zelfgemaakte taarten en natuurproducten. Heerlijk!’