Tom Staal: luis in de pels van de parlementaire journalistiek

in Actueel/Media by

Tom Löbermann (41), beter bekend als filmpjesmaker Tom Staal van GeenStijl, was tot zijn 34ste nauwelijks bekend buiten zijn thuisstad Utrecht. Hij werkte een tijd als kok, dj’de in rockcafé Stairway to Heaven en probeerde het een tijdje als stand-upcomedian. Hij organiseerde ook de Utrechtse talkshow Domkracht, maar verder wees niks op een carrière als landelijk bekende verslaggever. Zelf dacht hij ook nooit dat hij zijn geld zou gaan verdienen in de media.

Een filmpje dat hij in 2011 maakt voor een lokale nieuwssite, verandert alles. In dat filmpje – zijn tweede pas voor die site – gaat Staal met het nodige duw- en trekwerk de confrontatie aan met de beruchte huisjesmelker Willem Vloet. Het filmpje gaat viraal en prompt krijgt Löbermann een fulltime baan aangeboden door GeenStijl, dat een opvolger zocht voor de naar de publieke omroep vertrokken Jelte Sondij.

Over het aanbod hoeft hij niet lang na te denken. ‘Ik was altijd al fan van GeenStijl,’ blikt hij terug. ‘Wat Rutger Castricum in die begintijd deed, was compleet nieuw en fris. Hij heeft voor journalisten als ik de weg geplaveid.’

Duwen en trekken
Al snel maakt hij als Tom Staal naam bij GeenStijl. Overal waar hij komt met zijn roze microfoonkap slaat de vlam in de pan. Hij wordt door fotograaf Erwin Olaf in zijn gezicht gespuugd en krijgt het aan de stok met de extreemrechtse politicus Constant Kusters. Het is niet alleen duwen en trekken dat Staal doet. Hij maakt ook een veelbesproken serie filmpjes over het misbruik van declaraties en onkostenvergoedingen door Europarlementariërs in ‘rioolput’ Brussel.

Bij Omroep PowNed, waar hij in 2013 voor begint te werken, staat Tom Staal ook garant voor spektakel. Zo scheldt hij in een reportage raadslid Bert van der Roest de huid vol om het verduisteren van tienduizenden euro’s uit de kas van de Utrechtse daklozenkrant Straatnieuws. ‘Wat ben je toch láááág,’ foetert Staal tegen Van der Roest, die hij aankondigt als ‘een kutmongool’. Zelfs voor PowNed-begrippen grensverleggend. NRC bombardeert hem tot ‘treiteraar met hipsterbaardje’.

Toch heeft ook Staal grenzen. ‘Ik zou nooit met draaiende camera op gewone mensen op straat afgaan. Die kiezen niet voor de spotlight. Woordvoerders en politici vind ik een heel ander verhaal. Die moet je hard aanpakken. Dat is de enige manier om ze uit hun comfortzone te halen. Doe je dat niet, dan krijg je alleen maar media getrainde antwoorden.’

Een jaartje ouder
Zelf krijgt hij ook regelmatig de volle laag. ‘Prima, dat hoort bij de spotlight. Ik neem andere mensen de maat, dus ik moet zelf ook kunnen incasseren. Wat ik niet normaal vind, zijn die mensen die je op straat verrot schelden. Dat komt er helaas ook bij.’

Tegenwoordig werkt Staal niet meer voor PowNed (‘Daar gaat het nergens meer over’). Voor GeenStijl maakt hij als freelancer nog wel filmpjes, vaak vanuit de Tweede Kamer. Opvallend: het duwen en trekken zien we nog zelden. Staal: ‘Ja, ik ben ook een jaartje ouder geworden. Maar ik ben nog steeds hard, hoor. Het klinkt een beetje arrogant om te zeggen, maar ik ben op dit moment de enige in Den Haag die nog weleens een politicus sloopt.’

Laatste van Actueel

0 0,00
Go to Top