Leonardo-Dicaprio-Martin-Scorsese-Theodor-Roosevelt

Leonardo DiCaprio kruipt voor film in rol Theodore Roosevelt

in Buis/Cult by

In het echte leven neemt Leonardo DiCaprio al een semi-presidentiële rol op zich door zich vol in te zetten voor een beter klimaat, maar nu pakt hij echt de handschoen die in het Witte Huis ligt op. Op het witte doek wel te verstaan. Met regisseur Martin Scorsese aan zijn zijde kruipt DiCaprio in de rol van Theodore Roosevelt, de 26ste president van de Verenigde Staten (tussen 1901 en 1909).

Roosevelt ging de boeken in vanwege de aanlag van het Panamakanaal (met zijn gevleugelde uitspraak speak softly but carry a big stick), de introductie van de voedselveiligheid en het reguleren van de spoorwegen. Daarnaast ontving hij in 1906 de Nobelprijs voor de Vrede vanwege het Verdrag van Portsmouth, dat de Russisch-Japanse oorlog beëindigde.

Het is niet de eerste keer dat Leonardo DiCaprio en Martin Scorsese de handen ineen slaan. Zo werkten ze al samen voor Gangs of New York, The Aviator, Shutter Island, The Departed en The Wolf of Wall Street.

Films tijdens crises

Voor velen zal het niet als een verrassing komen dat een film als deze in tijden van meerdere crises (de Brexit, Donald Trump als president van de Verenigde Staten en een dreigende kernoorlog met Noord-Korea) in de bioscopen zal verschijnen. In tijden waarin het minder gaat grijpen mensen snel terug op recreatie die de aandacht zoveel mogelijk verzet. En als je dan ook nog eens kijkt naar films die een tijd portretteren waarin er enkel voorspoed was, is dat helemaal perfect.

In Nederland kennen we daar in het recente verleden goede voorbeelden van. In 2011 keken we en mass naar Nova Zembla (over de tocht van Willem Barentsz) en vier jaar later werden we overspoeld met de kaskraker Michiel de Ruyter.

Lincoln

Het is ook niet voor het eerste dat er een groot acteur in de huid van een voormalig Amerikaans president kruipt. In 2012 vertolkte Daniel Day-Lewis de rol van Abraham Lincoln in de gelijknamige film Lincoln. Het bleek voor de inmiddels gestopte Day-Lewis een gouden zet, want hij won een Oscar voor beste mannelijke hoofdrol. De film zelf ontving niet het gouden beeldje voor beste film. Die eer moesten ze aan Argo laten.