Europese Obama in opkomst

in Actueel/Begin by

De media en linkse politici in Europa raken niet uitgepraat over de pasgeboren Franse president Emmanuel Macron. Hij is jong, aantrekkelijk en inspirerend. En volgens sommigen, vooral vanwege zijn uitgesproken liefde voor ‘Brussel’, zelfs een goede kandidaat om Europa aan te sturen (en in den lande populair te maken). De Fransen zelf zijn een stuk minder enthousiast over hun charismatische leider; zij tonen zich vooralsnog sceptisch over nieuwkomer Macron.

In 2014 zond VPRO een documentaire uit over de verkiezing van de eerste president van Europa; ‘de Baas van Europa’ – een ontluisterend beeld over hoe Herman van Rompuy tegen zijn zin in naar voren geschoven werd als politiek leider in Brussel. Zo blijkt uit die uitzending, hadden de Duitsers en Fransen eerst Tony Blair op het oog. Maar die voormalige Britse premier bleek te beschadigd door zijn steun aan George Bush in de Tweede Golfoorlog. ‘Europa heeft behoefte aan een charismatisch leider’, spraken enkele ingewijden, zichtbaar teleurgesteld. Die leider lijkt te zijn opgestaan in de persoon van Emmanuel Macron. De Obama van Europa, aldus enthousiaste (vooral sociaaldemocratische) politici en media in Europa. De bliksemcarrière die leidde naar het Elysée en het Franse presidentschap moeten de jonge politicus klaarstomen voor een leidinggevende positie in Brussel, zo klinkt het. Dat gezegd lijkt succes als president voor Marcon verre van zeker.

Le Pen
Frankrijk verkeert – in tegenstelling tot ons eigen land waar inmiddels alweer dikke plussen te zien zijn – nog altijd in crisis. Waar in andere landen in Europa wel werk is gemaakt van economische verandering, lijkt bij onze verre Zuiderburen veel bij het oude gebleven. Dat beperkt de groei.

Ook politiek is het in Frankrijk dezer dagen buitengewoon onzeker. Het land is anno 2017 tot op het bot verdeeld. Bij de parlementsverkiezingen medio juni nam nog geen 40 procent van de Fransen de moeite om een stem uit te brengen; een dieptepunt in het zestigjarige bestaan van de Vijfde Republiek. Van een ‘absolute winst’ waarover enkele media (ook in Nederland) het hebben, is geen enkele sprake. Marine Le Pen (met een ongeëvenaard aantal stemmen voor het presidentschap en in het parlement) hijgt Macron in de nek. Over vier jaar krijgt de extreemrechtse politica van het Front National een volgende kans; het is aan de jonge voorman van En Marche om het tij te keren.