Dr-b-doen-het-niet-meer

Doen we ‘het’ te weinig?

in Dr. B/Stijl by

Hoe lang is het geleden? Twee weken? Drie? Je verzamelt maar weer die zwoelste moves bij elkaar en maakt wat avances. Maar in plaats van stomende seks krijg krijg je een ‘sorry schat, andere keer – ik moet zo vroeg op’ of gewoon een kus en een rug die naar je toe wordt gedraaid. Daar lig je dan, met een onderbuik vol zin hunkerend naar de rug van je geliefde te kijken. Die lekker ligt te slapen.

Zin. Libido. Hoe komt het nu dat dat zo wisselend kan zijn en we elkaar niet elke dag willen bespringen, zoals in de eerste maanden vaak wel het geval is? Mannen en vrouwen hebben blijkbaar verschillende behoeftes als het om intimiteit en lust gaat. Voor de éen is een lekker potje seksen ideaal om even stoom af te blazen na een drukke dag, de ander heeft meer trek in een uitgebreide knuffelpartij. En misschien daarna lekker seksen, maar misschien ook niet.

Jagers
Op een willekeurige avond in een willekeurige kroeg is er altijd wel een willekeurige man tegen zijn willekeurige vrienden aan het klagen dat hij tekort komt. En daarmee herkenning en bevestiging scoort. Maar lang niet altijd is het de man die tekort komt, merkt seksuoloog-in-ruste Jelto Drenth. Hij had 39 jaar lang een seksuologiepraktijk waarin hij mensen hielp die elkaar in bed nogal waren kwijtgeraakt. ‘De eerste twintig jaar van mijn praktijk zag ik vooral het klassieke beeld van mannen die gefrustreerd waren omdat hun vrouw geen behoefte meer had aan seks, maar de laatste twintig jaar is het vaker andersom.’ Hij schreef er een boek over: De man is geen jager. ‘Er is iets in onze maatschappij dat zegt: het is normaal dat mannen altijd zin hebben, vrouwen moet je met liefde behandelen en dan krijgen ze wel zin. Dat is soms waar, en soms niet. Een vrouw die niet wil, dat is bekende kroegpraat. Andersom is het taboe. Mannen mogen niet weigeren, lijkt wel. En al helemaal niet bang zijn voor seks.’

Zelfvertrouwen
Zes op de tien Nederlanders heeft maximaal één keer per week seks met hun partner, zo blijkt uit onderzoek. Dat is best weinig. En dat is klote, want afgezien van dat seks leuk en fijn is of zou moeten zijn, is het ook niet zo lekker voor ons zelfvertrouwen, die afwijzing van je geliefde elke keer. Minderwaardigheidscomplexen, stress, burn-out, pijn, fysieke klachten, een lijf dat na de bevalling of een ingreep niet meer doet wat je wilt, angst of schaamte, een relatie waarin je op andere vlakken niet meer aan je trekken komt; de oorzaken kunnen overal liggen. Natuurlijk zit er ook een basis in de biologie. Drenth: “Hormonaal zijn mannen hun hele leven vrij constant, met een dalende lijn. Wie op z’n 14de dagelijks masturbeert, zal op z’n 60ste waarschijnlijk nog wel twee keer per week aan seks doen – solo of met partner. Vrouwen hebben doorgaans meer pieken en dalen en zijn voor hun lust ook afhankelijker van psychologische factoren. Stel dat een vrouw in haar dagboek een periode tegenkomt dat ze een beest was in bed, dan kan ze dat meestal precies koppelen aan een nieuw sexy vriendje.’ Hoe zit dat met homokoppels? ‘In de homosfeer hoor ik die klacht zelden, maar dat zou kunnen komen doordat monogamie daar over het algemeen minder belangrijk wordt gevonden. Bij lesbiennes is uit onderzoek wel bekend dat in veel lesbischerelaties het seksleven na verloop van tijd op een laag pitje staat.’

Humor
De oorzaak én oplossing ligt volgens Drenth in goede communicatie én gevoel voor humor. ‘In de praktijk is de belangrijkste oorzaak van problemen het feit dat mensen niet op een leuke manier over het onderwerp kunnen praten. Dus: praat! Bijvoorbeeld over je basisbehoefte aan seks: hoe vaak masturbeerden de partners vóór de relatie? Want als de allerergste verliefdheid is overgewaaid, kom je waarschijnlijk op dat oude patroon uit. En hoe kun je kijken om dat weer bij elkaar te brengen. Als een man of een vrouw zich geneert om te masturberen als de ander geen zin heeft, dan is dat zonde. En die ander mag dat best weten, dus het hoeft bij velen niet stiekem. Ook pornogebruik zou geen taboe hoeven zijn. We moeten seks weer gaan zien als een fijne gewoonte die erbij hoort, iets dat leuk is in plaats van een verplicht nummer. Iets wat je samen kunt bespreken en waar je ook om kunt lachen.’