Boek voor Marcel van Roosmalen

in Boek/Stijl by

Marcel van Roosmalen twijfelde of hij het boek Lelystad van Joris van Casteren moest noemen of Fout van Boudewijn van Houten, maar koos uiteindelijk als favoriete boek De buurman van J.J. Voskuil.

Het gaat over de ontwikkeling van de vriendschap tussen het echtpaar Maarten en Nicolien Koning met hun twee homoseksuele buren Petrus en Peer. Nicolien raakt bevriend met het stel, maar Maarten moet er niets van hebben. Uiteindelijk wordt het contact steeds grimmiger. De buurman wordt verkocht als fictie, maar je weet dat het boek eigenlijk non-fictie is. Van Roosmalen vindt het grappig dat de vrouw van Voskuil de publicatie jarenlang heeft geprobeerd tegen te houden. Het moet verschrikkelijk zijn om naast zulke mensen te wonen. Hij herkent de terreur van iemand die je leven insluipt; zo’n buurman. Hij heeft dat heel vaak in zijn leven gehad. Dat je je afvraagt: hoe kom ik van deze mensen af?

Van Roosmalen heeft een vriendin gehad die bij een Oerol-clubje zat. Ze bouwde dan met dat clubje dingen van schelpen op het strand. Gingen ze drie weken op een plek staan waar niks of niemand was. Van Roosmalen kwam dan weleens langs. Speelden ze ’s avonds op gitaar ‘House of the Rising Sun’. Hij dacht dan ook vaak: hoe ben ik hier terechtgekomen?

Ook het feit dat hij sinds kort in een Noord-Hollands dorp woont. ‘Niks mis mee, maar de enige plek waar ik hier koffie kan drinken is in De huiskamer. Dan tref ik iemand die mij van televisie herkent, die denkt dat het leuk is om met mij de hele dag over Vitesse te praten.’

Voskuil is cynisch, maar je gaat er als lezer wel in mee. Zijn enige uitlaatklep is dat schrijven, en ook dáárin wordt hij gestoord.

Wat Van Roosmalen verder goed leesmateriaal vindt: biografieën. De biografie over Juliana van Jolande Withuis bijvoorbeeld, geweldig. De kleine keizer van Martin Bril,  ook goed. ‘Dat zit vrij simpel in elkaar en het verkoopt goed. Daar ben ik dan jaloers op. Dat bedoel ik in bewonderende zin.’

Wat hij goed vindt aan Joris van Casteren, bijvoorbeeld het boekje Treinongeluk, is dat hij wegkomt met secce beschrijvingen en dan één gek citaat.

Ook goed: HhhH (Himmlers hersens heten Heydrich) van Laurent Binet. ‘Bijzonder is dat de schrijver ook over zichzelf schrijft in dat boek. Tijdens het schrijven van HhhH kwam het boek De Welwillenden van Jonathan Littell uit en Binet ergert zich enorm aan hem, aan zijn aanpak, en dat schrijft hij gewoon allemaal op. Daarna gaat hij weer verder met zijn onderwerp. Dat herken ik: ik schrijf een boek over mijn vader en erger me kapot aan alle andere boeken over vaders.’

Wat Van Roosmalen bewondert aan Voskuil is dat het ongelofelijk moeilijk is om iets wat werkelijk gebeurd is op te schrijven. Dat is een probleem waar hijzelf tegenaan loopt. ‘Ik las een stukje voor uit mijn boek aan mijn familie: broer en zus. Nou, bóós! Ze denken dan dat het hele dorp over hen praat. Autobiografische fictie, zeg ik dan.’

Eigenlijk vindt hij non-fictie het hoogste goed. Goede, lange reportages.

Hij verheugt zich op het romandebuut van Arjen van Veelen. Wel een enorme kuttitel: Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken. Verder kan hij daar nog niks over zeggen, want hij moet er nog aan beginnen.  

Marcel van Roosmalen
Marcel van Roosmalen is schrijver en columnist. Zijn mooiste reportages verschenen in Het is nooit leuk als je tegen een boom rijdt. Hij schreef meerdere bundels, onder andere over Vitesse en Arnhem (Geen brug te ver). Afgelopen jaar verscheen Als het maar niet op ons lijkt (samen met Eva Hoeke), over hun eerste jaar als ouders. In 2018 verschijnt naar verwachting zijn eerste roman met de werktitel: De man achter het gordijn.

De buurman
De buurman gaat het over de ontwikkeling van de vriendschap tussen Maarten en Nicolien Koning met hun twee homoseksuele buren Petrus en Peer. Petrus is een stugge, om niet te zeggen knorrige man van middelbare leeftijd, Peer is een jongensachtige dertiger. Nicolien begroet hun komst uitbundig omdat homoseksuelen volgens haar underdogs zijn, en beide mannen kunnen om die reden rekenen op haar compromisloze sympathie. Dit in tegenstelling tot Maarten, die al na een enkele ontmoeting tot de conclusie komt dat beide mannen intellectueel volstrekt oninteressant zijn. Toch ontstaat er een regelmatig en intensief contact met de twee buurmannen. Ze passen op elkaars huisdieren en gaan over en weer bij elkaar op bezoek. Tot het verkeerd loopt na een hilarisch misverstand, met een dramatische ontknoping tot gevolg.

Laatste van Boek

0 0,00
Go to Top