Betalen aan bronnen: kan dat zomaar?

in Actueel/Politiek by

Hoor en wederhoor. Het is zowat het eerste gebod in de journalistiek. Elke zichzelf respecterende journalist doet eraan. Maar hoeveel tijd gun je iemand om te reageren op een beschuldiging? Wacht je eventueel een dag met publicatie? Of publiceer je je stuk gewoon als iemand niet op tijd reageert? Daar is geen gulden regel voor.

In december vorig jaar kwam Telegraaf-misdaadjournalist Mick van Wely erachter dat PowNed de baas van motorclub No Surrender geld had betaald om mee te werken aan de serie die over hem gaat: Captain Henk. Een dubieuze motorbaas betalen uit gemeenschapsgeld? De Telegraaf rook een relletje en bracht de chocoladeletters al in gereedheid.

Om zijn smeuïge scoop van wederhoor te voorzien stuurde Van Wely op de dag voor publicatie (om 14.46 u precies) een sms naar PowNed-voorzitter Dominique Weesie. Weesie reageerde pas ’s avonds om 20.11 u (‘Ik zit in het buitenland en heb slecht bereik’). In die sms schreef Weesie dingen die toch wel enige nuance boden: PowNed had de motorbaas niet uit omroepgelden maar uit ledengelden betaald. En meer dan een onkostenvergoeding zou het niet zijn geweest.

De sms van Weesie zou te laat komen. De Telegraaf opende de volgende ochtend de krant gewoon met het smeuïge nieuws. Maar zonder de reactie van Weesie daarin mee te nemen. Weesie, zo staat in de krant, ‘hield zich onbereikbaar’. Van Wely sms’te in de ochtend nog naar Weesie dat hij de sms van 20.11 u ’s avonds niet meer had gezien. Hoor en wederhoor? Ja. Chic? Nee!

Laatste van Actueel

0 0,00
Go to Top