De kaarten van Klaver

in Actueel/Politiek by

Heeft GroenLinks er goed aan gedaan om te breken in de onderhandelingen voor een nieuw kabinet? Of beperkt de starre houding van fractieleider Jesse Klaver de mogelijkheden voor de partij om in de toekomst politieke resultaten te boeken.

Partijleden en enthousiaste stemmers op Klaver zullen ongetwijfeld blij geweest zijn met de weigering van Jesse Klaver om concessies te doen op het gebied van immigratie en milieu tijdens de formatie. Daarbij zullen ook veel aanhangers van GroenLinks opgelucht ademgehaald hebben nu onderhandelingen met het ‘rechtse blok’ van VVD, D66 en CDA afgebroken zijn.

De gevolgen echter van Klaver’s aanpak in de onderhandelingen kunnen nog weleens diepgravende gevolgen hebben voor de partij – in het bijzonder wat betreft samenwerking met volgende regeringen en overleg in toekomstige formaties. Klaver heeft met zijn opstelling partijpolitiek voor laten gaan op landsbelang, zo klinkt het uit de fracties van de grootste partijen. Dát, zo wordt gezegd, is in Den Haag onvergefelijk.

Als het aankomt op regeren – en het vormen van nieuwe kabinetten – dienen politiek leiders trots en partijpolitiek op zij te schuiven en alleen oog te hebben voor de bestuurbaarheid van het land. Het opschorten van de onderhandelingen in het zogenoemde Catshuisoverleg in 2012, heeft in belangrijke mate bijgedragen aan het imago van onbetrouwbaar partner van Geert Wilders en de PVV.

Dat gezegd is GroenLinks geen PVV en kan Klaver op meer sympathie rekenen bij collega’s aan het Binnenhof (en zijn de aanvallen van de GroenLinks-voorman ook minder gericht en pijnlijk dan die van Wilders). Het zal de jonge politicus echter heel wat moeite kosten om het vertrouwen in de kamer terug te winnen.